ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ

Λίγους μήνες μετά την εγκατάσταση του MARIO LAGO ως Στρατιωτικού Διοικητή Δωδεκανήσου υπογράφεται η συνθήκη της Λοζάνης, η οποία εξασφάλιζε και τη νομική κατοχύρωση της ιταλικής παρουσίας στα νησιά.

Από το καλοκαίρι του 1923 εντείνεται η μετατροπή της Λέρου σε Ναυτική Βάση, ενώ προχωρεί μεθοδικά ο εξιταλισμός της Δωδεκανήσου.

Οι Ιταλοί είχαν επισημάνει τις δυνατότητες των λιμανιών της Λέρου, ιδιαίτερα όμως το ενδιαφέρον τους στρέφεται στο μεγάλο φυσικό λιμάνι του Λακκιού.

Ήδη από το Μάιο του 1923 αρχίζουν οι εργασίες για τη δημιουργία Αεροναυτικής Βάσης στα Λέπιδα, ενώ λίγο αργότερα ιδρύονται δυο συνεργεία για τα υδροπλάνα. Μεταφέρονται μεγάλες ποσότητες πολεμοφοδίων παντός είδους, 12 υδροπλάνα, τσιμέντα κλπ. Καταφθάνουν 100 Ιταλοι αξιωματικοί και 300 στρατιώτες του Μηχανικού. Στο λιμάνι αγκυροβολούν περισσότερες από 40 σημαδούρες, ενώ στην περιοχή του Αγ. Γεωργίου ξεφορτώνουν 25.000 τόνους κάρβουνο.

Στο λιμάνι του Λακκιού γίνονται (1924) έργα ναυτικής σημασίας. Στην περιοχή Αγ. Γεωργίου κτίζεται προκυμαία 95 μέτρων για την ευχερέστερη εκφόρτωση πολεμοφοδίων και υλικών, που προορίζονται για τη Ναυτική βάση.

Συνεχίζεται η κατασκευή δρόμου από τον Αγ. Γεώργιο προς το Λακκί μέσω Λεπίδων. Κατασκευάζονται νέα οικήματα, αποθήκες και διάφορα έργα στη Μερικιά.

Σημειώνεται αύξηση του πληθυσμού, λόγο της άφιξης Ιταλών τεχνικών, αφού η Λέρος «έγινε το κύριο στρατιωτικό κέντρο της Δωδεκανησου». Οι Ιταλοι δίνουν τόση αξία στη Λέρο, όση είχε για τους Άγγλους η Μάλτα.

Στη περιοχή Αγ. Γεωργίου δημιουργούνται τα κτίρια των συνεργείων διαφόρων ειδικοτήτων, δεξαμενές καυσίμων, καταφύγια, ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα, για εξυπηρέτηση πολεμικών σκαφών όλων των τύπων καθώς και πλωτή δεξαμενή. Γύρω στα 1936 κτίζονται τα μεγάλα οικήματα των αξιωματικών και ναυτών των υποβρυχίων και του υπόλοιπου στρατιωτικού προσωπικού του ναυστάθμου.

Στα Λέπιδα διαμορφώνεται ο χώρος της Αεροναυτικής Βάσης «G. ROSSETI», που ονομάστηκε έτσι για να τιμηθεί ο πρώτος νεκρός Ιταλός πιλότος της βάσης. Κτίζονται στα Λέπιδα οικήματα για το προσωπικό, αλλά και για τις οικογένειες των αξιωματικών, συνεργεία, το κτίριο της Διοίκησης του Αερολιμένα, αποθήκες υλικού κλπ. Δυο μεγάλα και ένα μικρό υπόστεγο για τα υδροπλάνα αντικαθιστούν τα παλιά και πρόχειρα κατασκευασμένα από μουσαμά.

Ήδη από το 1929 άρχισε η κατασκευή του μεγάλου στρατώνα στα Λέπιδα. Το κτίριο αυτό έχει σχέση με το άλλο κτίριο της Ναυτικής Διοίκησης (CASERMA MARINAI, = Ποσειδώνιο, όπου στεγάζεται σήμερα η Πολεοδομία και το ΔΟΝΑ), που άρχισε να κτίζεται το 1929. Και τα δύο είναι της περιόδου, που κυβερνούσε MARIO LAGO και δεν έχουν τα τυπικά χαρακτηριστικά του «Διεθνούς Στυλ», που διακρίνουμε στα υπόλοιπα κτίρια του Λακκιού της εποχής του De Vecchi.

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ